• Culture4grow

Spadek efektywności

Jakie mogą być przyczyny obniżenia produktywności naszych pracowników?

Wypalenie zawodowe

Praca menedżerów polega w dużej mierze na rozwiązywaniu problemów, i to właśnie im poświęcają najwięcej uwagi, czasami doprowadzając do sytuacji, że tracą z pola widzenia tak ważny czynnik jak zadowolenie swoich podwładnych, a co za tym idzie ich efektywność w firmie. Dlatego niezwykle ważna staje się u menadżera umiejętność szybkiego zauważania takich zmian i reagowania na nie.

Jednym z trudniejszych wyzwań w tym zakresie na stanowisku menadżera zespołu są sytuacje związane ze spadkiem efektywności osób, które przez wiele lat były doskonałymi pracownikami, cechującymi się ogromnym zaangażowaniem w pracę, „Co się stało?”, „Skąd ta niekorzystna zmiana?”, „Czy coś źle robię?” – to najczęściej padające pytania, gdy pojawiają się kłopoty z podwładnym, który przez wiele lat efektywnie pracował.

Jednym z mało znanych, a często obserwowanym w praktyce menedżerskiej powodów znacznego obniżenia efektywności pracy długoletnich pracowników może być wypalenie zawodowe.

Jest to stan psychiczny występujący u osób, które pracują z ludźmi, i związany ze stopniowym wyniszczeniem psychicznym.

Przejawia się:

  • wyczerpaniem emocjonalnym – poczuciem przeciążenia emocjonalnego i zmęczenia na skutek kontaktów z innymi,

  • depersonalizacją – negatywnym lub obojętnym reagowaniem na ludzi, z którymi trzeba współpracować (koledzy, klienci),

  • obniżoną oceną własnych dokonań – spadkiem oceny swoich kompetencji i utratą przeświadczenia o możliwości odnoszenia sukcesów w pracy z ludźmi.

Syndrom wypalenia zawodowego rozwija się w wyniku długotrwałego przeciążenia wymaganiami otoczenia, a zdolnością do znoszenia obciążeń.


Wypalenie zawodowe często pojawia się w sytuacji awansu, zmiany wymagań w pracy czy przeciążenia w życiu osobistym nakładającego się na wysokie wymagania zawodowe.

Po czym rozpoznać, że pracownik może doświadczać wypalenia zawodowego?

Objawy fizyczne:

  • obejmują brak energii,

  • chroniczne zmęczenie,

  • osłabienie, napięcie i skurcze mięśni (szczególnie szyi i ramion),

  • bóle pleców,

  • zwiększoną podatność na przeziębienia i infekcje wirusowe,

  • zaburzenia snu i koszmary senne,

  • skłonność do używek,

  • roztargnienie,

  • rozpoczynanie czynności i jej niekończenie,

  • zapominanie,

  • spóźnianie się.

W sferze emocjonalnej:

  • uczucie przygnębienia i bezradności,

  • trudności z kontrolowaniem emocji,

  • uczucie rozczarowania,

  • pobudliwość,

  • zniechęcenie,,

  • ogólny brak chęci do działania,

  • denerwowanie się błahymi sprawami,

  • przejmowanie nieracjonalnymi problemami.

Zmiany psychiczne:

  • mogą obejmować negatywne nastawienie do siebie i do pracy,

  • postawa dezawuująca klientów (na przykład cynizm, lekceważenie, agresja, obojętność, traktowanie z góry, brak ciepła),

  • poczucie niższej wartości,

  • negatywne nastawienie do życia.

Wypalenie zawodowe paradoksalnie dotyczy osób, które mają tendencję do angażowania się w pracę całym sercem, mają duże oczekiwania względem siebie. Tacy pracownicy często i długotrwale przekraczają własne granice obciążenia, spychają na dalszy plan osobiste potrzeby, dobrowolnie i chętnie przyjmują nowe obowiązki i zadania. Dlatego warto zwrócić uwagę na sposób pracy naszych pracowników, aby nie doprowadzić do ich przeciążenia i spadku efektywności, a w konsekwencji spadku wyników firmy. W artykule „Wypalenie zawodowe” szczegółowo również opisaliśmy 10 praktycznych wskazówek, które pomogą przeciwdziałać wypaleniu zawodowemu i zadbać o siebie w pracy i po pracy.

Przeciążenie

Innym stanem, który dotyka pracowników i jest sporym wyzwaniem dla menadżerów jest wyuczona bezradność. Jak sama nazwa wskazuje, jest to stan wyuczony, powstały wskutek narażenia na nieprzyjemne sytuacje, z których nie ma możliwości ucieczki lub których nie da się uniknąć. Prowadzi to do utrwalenia przekonania pracownika o braku związku przyczynowego między jego działaniem a konsekwencjami tego działania. W pracy zawodowej syndrom wyuczonej bezradności rozwija się najczęściej wtedy, gdy pracownik się stara, wkłada w wykonanie zadania dużo wysiłku, a jego starania nie przynoszą efektów. Pojawia się wówczas poczucie braku wpływu na sytuację, a w późniejszym okresie niechęć do podejmowania jakichkolwiek działań. W takiej sytuacji menedżer powinien modelować postawę optymistyczną i sprawczą poprzez akceptowanie porażek podwładnego i pomoc w ich przeformułowywaniu, wykorzystaniu jako nauki na przyszłość. Dobrze, gdy zredukuje zbyt wygórowane wymagania, obniży poziom trudności zadań i zwiększa go stopniowo, wzmacniając sukcesy. Wskazując wkład podwładnego w osiągnięte sukcesy, menedżer pomaga mu odbudować poczucie sprawstwa i kontroli. Pomocne jest także budowanie sieci wsparcia dla pracownika dzięki angażowaniu go w prace zespołowe i grupowe projekty.




Literatura:

https://portal.abczdrowie.pl/wypalenie-zawodowe

https://www.mp.pl/pacjent/psychiatria/wywiady/215710,wypalenie-zawodowe-moze-zrujnowac-

https://portal.abczdrowie.pl/wyuczona-bezradnosc

10 wyświetlenia
KONTAKT

© 2019 by Culture4Grow 

  • Facebook Social Ikona
  • LinkedIn Ikona społeczna

CULTURE4GROW Anna Chybicka

Ul. Kościuszki 7/5

81-704 Sopot

Tel: +48 600 225 216

aneta.chybicka@culture4grow.com